• turned_in انواع ایمپلنت دندان کدام اند و هر کدام در کجا استفاده می شوند؟

    برای ترمیم (ریستوریشن) دندان ها به روش ایمپلنت، بیش از ۶۰ شرکت در حوزه تولید انواع ایمپلنت و مواد آن وجود دارند. در نتیجه، گزینه های زیادی برای دندان پزشک مهیاست تا روش درمانی صحیحی که بیمار به آن نیاز دارد را شناسایی و اعمال کند. با این حال، باید بدانید که اگر یکی از روش های ایمپلنت را نزد یک دندان پزشک انجام دهید، و برای تعمیر یا ترمیم نزد یک دندان پزشک دیگر بروید، دندانپزشک جدید شما ممکن است به موادی که دندانپزشک قبلی استفاده کرده است دسترسی نداشته باشد. انواع ایمپلنت ها معمولا براساس نوع روش مورد استفاده برای قرار دادن آنها طبقه بندی می شوند: دو مرحله ای یا تک مرحله.

    انواع ایمپلنت

    ایمپلنت دو مرحله ای

    پروسه (روش) دو مرحله ای شامل جراحی برای قرار دادن ایمپلنت در استخوان فک و بستن (بخیه کردن) لثه می باشد. چند ماه پس از بهبودی، یک جراحی جزئی برای ترمیم و چسباندن کناره های لثه انجام می شود.

    ایمپلنت های Endosteal (Endosseous)

    این که در استخوان فک قرار داده می شوند، معمول ترین و رایج ترین نوع ایمپلنت دو مرحله ای هستند. ایمپلنت های Endosteal که عمدتا به عنوان جایگزینی برای یک بریج (پل) یا دندان مصنوعی متحرک به کار می روند، شامل انواع پیچی (رزوه ای)، سیلندری (صاف و صیقلی) یا تیغه ای هستند.

    ایمپلنت تک مرحله ای

    ایمپلنت تک مرحله ای عبارت است از قرار دادن یک ایمپلنت بلندتر در استخوان فک بوسیله جراحی به گونه ای که سطح ایمپلنت از سطح لثه بالاتر باشد، چنان که پس از بخیه کردن و بستن لثه، سر ایمپلنت بیرون بوده و قابل مشاهده باشد. در نتیجه، پس از گذشت چند ماه از روند بهبودی بدون اینکه برای آشکار کردن سر ایمپبنت به جراحی نیاز باشد، می¬توان اباتمنت را متصل کرد.

    ایمپلنت های Subperiosteal

    در داخل بافت لثه و استخوان فک قرار داده می شود، با پایه ایمپلنت فلزی که از لثه بیرون بوده و نمایان است تا ریستوریشن را نگه دارد، معمول ترین و رایج ترین گونه ایمپلنت تک مرحله ای است. Subperiosteals عمدتا برای ثابت کردن دندان مصنوعی در بیمارانی که ارتفاع استخوان فکشان کافی نیست استفاده می شود.

    روکش ها

    با وجود اینکه اکثر ایمپلنت های دندانی از جنس تیتانیوم ساخته شده اند، سطح آن که بر یکپارچگی و ثبات درمان در دراز مدت تاثیر می گذارد، می تواند متفاوت باشد. یک سطح پر منفذ و ناصاف نسبت به یک سطح صاف و ماشین کاری شده بهتر است و به پیوند و ارتباط بیشتر با استخوان کمک می کند. انواع سطوح دیگر عبارتند از: سطوح زبری که مانند خرده ریزه ماسه باشند یا اسید کاری شده باشند، سطحی که دارای شیارهای بسیار ریز اسپری شده با پلاسما باشد، و سطوح پوشیده شده هیدروکسی آپاتیت با پلاسما.

    انواع اتصالات ایمپلنت

    انواع ایمپلنت ها همچنین ممکن است براساس شکل / نوع سرشان طبقه بندی شوند. تمام ایمپلنت ها برای اینکه بتوانند به سر(head) متصل شوند (بچسبند یا پیچ شوند)، به ریستوریشن و اباتمنت نیاز دارند. برای این منظور، سه نوع اتصال اصلی وجود دارد:
    اتصالات داخلی HEX: که دارای شکلی شش ضلعی است، اتصال داخلی هگز یک فضای آزاد در سر ایمپلنت است که ریستوریشن یا اباتمنت در آن پیچ می شود.
    اتصالات خارجی هگز: این اتصالات نیز مانند یک شش ضلعی بوده و در بالای سر ایمپلنت قرار دارند.
    اتصالات داخلی هشت ضلعی: شکل آن مانند یک هشت ضلعی است، اتصال داخلی هگز یک فضای آزاد در سر ایمپلنت است که ریستوریشن یا اباتمنت در آن پیچ می شود.

    اندازه های انواع ایمپلنت

    راه دیگری برای طبقه بندی انواع ایمپلنت ها، طبقه بندی براساس اندازه آنها (پلتفرم) است، که مشخص می کند هر ایمپلنت با توجه به اندازه اش برای استفاده در کدام قسمت از دهان کاربرد دارد و می تواند در آن قسمت قرار بگیرد. اما با توجه به متفاوت بودن بیماران و با توجه به فضای در دسترس و میزان استخوان موجود هر فرد، استفاده از اندازه متفاوتی را ایجاب می کند.
    پلتفرم استاندارد: رنج قطر ایمپلنت های استاندارد از ۳٫۵ میلی متر تا ۴٫۲ میلی متر است. این ایمپلنت های نسبتا کوتاه و باریک بیشتر در سمت جلوی دهان قرار می گیرند.
    پلتفرم عریض: رنج قطر ایمپلنت های عریض از ۴٫۵ میلی متر تا ۶ میلی متر است و عموما در انتهای دهان قرار می گیرند.
    پلتفرم کوچک و باریک: رنج قطر ایمپلنت های کوچک و باریک از ۲ میلی متر تا ۳٫۵ میلی متر است و عموما برای بیمارانی استفاده می شود که فضای کافی بین ریشه دندان هایشان برای قرار دادن ایمپلنت بزرگتر وجود ندارد. این دسته همچنین ممکن است هنگامی که بیمار تراکم استخوان کافی نداشته باشد مورد استفاده قرار گیرند.

     

    برگرفته از Dental Implants Procedure & Recovery

  • شما هم نوشته ای بنویسید chat_bubble_outline

    account_circle
    email
    language
    mode_edit

روش ارتودنسی

چه مشکلاتی را می‌توان به روش ارتودنسی درمان کرد؟

ارتودنسی شاخه‌ای از دندانپزشکی است که به رشد دندان‌ها، فک‌ها و صورت می‌پردازد. هدف از درمان به روش ارتودنسی ردیف و مرتب کردن دندان‌ها به گونه‌ای است که با دهان و فک‌ها هماهنگی داشته باشد. پس از آن که دندان‌ها به خوبی روی هم قرار گرفت و اختلال بایت رفع شد، راحت‌تر می‌توانید غذا بخورید […]

کورتاژ لثه

کورتاژ لثه چیست و به چه دلیل انجام می شود؟

در علم پریودونتولوژی، کورتاژ لثه به معنی برداشتن و حذف و تراشیدن دیواره لثه پاکت پریودونتال می باشد. این عمل برای جداسازی بافت نرم دیواره لثه می باشد که حاوی عفونت و میکروب است. در واقع در کورتاژ، بافت گرانولشین یا بافت جوانه ای (granulation tissue) پاکت پریودونتال حذف می شود، پاکت پریودونتال در واقع […]

چرا روکش‌های دندانی استفاده می‌شوند؟

روکش دندان یک سرپوش دندانی شکل است که روی دندان قرار گرفته یا به طور کامل روی دندان آسیب‌دیده یا دندان ایمپلنت شده را می‌پوشاند. این روکش‌ها از مواد مختلفی ساخته می‌شوند و به طور دائمی به وسیله سیمان مخصوص دندانپزشکی روی دندان نصب می‌شوند تا از کشیدن دندان پیشگیری کنند. دندان‌های پرشده ممکن است […]

کارشناس ایمپلنت ارتباط مستقیم با کارشناس ایمپلنت